ΓΑΛΛΙΚΗ ΦΡΕΓΑΤΑ

Στα πλοία της γραμμής συγκαταλέγονται εκτός από τα τρίκροτα και τα δίκροτα, οι φρεγάτες Α τάξεως, για το μεγάλο εκτόπισμα και τον ισχυρό οπλισμό τους. Ανατρέχοντας στις πηγές αυτού του πλοίου, σημειώνουμε ότι η φρεγάτα και ελληνικά φεργάδα ή φεργάδι, είχε το όνομα της από το ομώνυμο πουλί της θάλασσας. Στην αρχική της μορφή ήταν κωπήλατη και χρησίμευε ως αγγελιοφόρος στους στόλους των γαλέρων, κινούμενη από 8 -10 άνδρες, είχε επίσης και ένα μικρό ιστίο τύπου λατίνι. Από τα μέσα όμως του 18ου αιώνα η φρεγάτα κάνει εντυπωσιακή την είσοδο της στον κύκλο των ισχυρών πολεμικών πλοίων. Πραγματικά το 1750 πρώτο το γαλλικό ναυτικό χρησιμοποίησε το όρο φρεγάτα για να προσδιορίσει μεγάλα σκάφη, που έρχονταν αμέσως με τα ''πλοία της γραμμής''. Είχαν ιστιοφορία ανάλογη προς τα πλοία της γραμμής και ήταν πλοία γρήγορα, ελαφρά και ευέλικτα. Οι διαστάσεις σε μέτρα ήταν 54 *14.5, 52 * 14, 49 * 13 και 47 * 12 με πλήρωμα 500, 450, 400 και 350 άνδρες και εκτόπισμα σε τόνους 2500, 2350, 1800 και 1400 αντίστοιχα. Οι Ελληνες δεν είχαν στον αγώνα κανένα πλοίο της γραμμής και καμία φρεγάτα. Η πρώτη Ελληνική φρεγάτα και μάλιστα Α τάξεως ήταν η ''Ελλάς'', ένα σκάφος 2300 τόνων, που ναυπηγήθηκε στην Αμερική και κατέπλευσε στο Ναύπλιο τον Οκτώβριο του 1826 (24-10-1826). Έφερε 64 πυροβόλα. Το πλήρωμα της έφθανε τους 420 άνδρες. Ταξίδευε μόνο με ιστία. Θαυμαστό απόκτημα για το μαχόμενο έθνος, στοίχισε 3 εκατ. χρυσά φράγκα της εποχής (77.823 αμερικανικά τάλιρα), αλλά είχε θλιβερό τέλος, πυρπολήθηκε τον Αύγουστο του 1831, σε μία σκοτεινή ώρα μίσους, από τον Ανδρέα Μιαούλη. Η φρεγάτα σαν ναυτική μονάδα είχε μία πραγματικά ένδοξη σταδιοδρομία.

Κατασκευαστής : Γ. Βαμμένος