ΠΕΡΑΜΑ

Η πιο ιδιότυπη μορφή σκάφους στην ελληνική παραδοσιακή ναυπηγική είναι το πέραμα. Σύμφωνα με αρκετές μαρτυρίες, το πέραμα έμοιαζε με το Τσερνίκι, αλλά ήταν μεγαλύτερο. Αν και τα σκάφη αυτά δεν κατασκευάζονταν πια, μπορούμε ακόμα να δούμε τα τελευταία περάματα να αρμενίζουν στο Αιγαίο. Οι περισσότερες μαρτυρίες αναφέρουν ότι το πέραμα έχει τις ίδιες σχεδόν βασικές αναλογίες με τα εμπορικά τρεχαντήρια. Είναι φανερό ότι υπάρχει μία ποικιλία αναλογιών στις βασικές διαστάσεις των περαμάτων. Τα στενότερα πρέπει να χτίζονταν έτσι για να αυξάνεται η ταχύτητα, ενώ αντίθετα τα πλατύτερα κατασκευάζονταν με τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργείται μεγαλύτερη χωρητικότητα. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του περάματος ήταν ένας μικρός καθρέπτης (τάκος) τοποθετημένος εγκάρσια, στο επάνω μέρος του πλωριού ποδοστάματος, στον οποίο στερεώνονταν τα δύο μπροστινά άκρα της κουπαστής του σκάφους. Οι διαθέσιμες πληροφορίες αναφέρουν ότι στις αρχές του 20ου αιώνα το πέραμα ήταν τις περισσότερες φορές δικάταρτο με ιστιοφορία τύπου ''μπρατσέρα'' ή ''λόβερ''. Υπάρχουν όμως και πληροφορίες για μονοκάταρτο πέραμα με πανί λατίνι ή μπούμα. Περιοχές που φημίζονταν για την κατασκευή περαμάτων ήταν η Σύρος, η Σάμος και το Πλωμάρι της Λέσβου. Σήμερα τα ελάχιστα περάματα που υπάρχουν, χαμηλότερα και στενότερα, έχουν μετατραπεί σε σκάφη αναψυχής.

Κατασκευαστής : Π. Δανέζης